در قراردادهای فروش کالا، گاهی طرفین بر سر مقدار مشخصی از کالا توافق میکنند، مثلاً فروش ۱۰۰ کیلوگرم گندم یا ۵۰ متر پارچه. طبق این قاعده، صرف توافق بر سر مقدار برای درستی قرارداد کافی است و نیازی نیست که حتماً در همان لحظه عقد، کالا را بشمارند، وزن کنند یا متر بکشند. به عبارت دیگر، تعیین مقدار به صورت عددی یا معلوم، قرارداد را معتبر میسازد. این حکم برای مواردی کاربرد دارد که کالا موجود است اما هنوز عملیات اندازهگیری انجام نشده. مثلاً فروشنده انباری پر از گندم دارد و با خریدار بر سر فروش ۵۰۰ کیلو از آن به توافق میرسند. همین که مقدار به صورت دقیق مشخص شده، عقد فروش منعقد میشود و بعداً میتوانند گندم را وزن کنند. اگر پس از اندازهگیری، مقدار کالا کمتر یا بیشتر از توافق باشد، قاعده دیگری (خسارت یا فسخ) اعمال میشود که ربطی به اصل درستی قرارداد ندارد.