خرید و فروش وقتی شکل میگیرد که فروشنده و خریدار روی کالا و قیمت آن به توافق برسند. این توافق باید از طریق ایجاب و قبول انجام شود؛ یعنی فروشنده پیشنهاد بدهد و خریدار آن را بپذیرد. اما قانون یک راه سادهتر هم پیشبینی کرده است: اگر دو نفر بدون رد و بدل کردن ایجاب و قبول، کالا را بدهند و پولش را بگیرند، این هم یک بیع معتبر محسوب میشود. به این شکل معامله، «داد و ستد» میگویند. برای مثال، وقتی در مغازهای کالایی را برمیدارید و پول آن را به صندوق میدهید، بدون اینکه لفظی گفته شود، بیع انجام شده است. در این حالت، عمل شما (دادن پول و برداشتن کالا) همان ایجاب و قبول عملی است. پس بیع لزوماً نیاز به گفتن «فروختم» و «خریدم» ندارد، بلکه با رفتار طرفین هم شکل میگیرد. نکته مهم این است که شرط اصلی برای درستی بیع، توافق روی کالا و قیمت است. اگر این توافق وجود داشته باشد، چه با لفظ و چه با عمل، عقد بیع منعقد میشود و طرفین از حقوق و تعهدات ناشی از آن برخوردار میشوند.