اگر کسی به دستور شخص دیگری کاری انجام بدهد که در عرف جامعه برای آن کار دستمزدی تعیین شده باشد، یا آن شخص به طور معمول چنین کارهایی را برای دیگران با دریافت مزد انجام میدهد، در این صورت شخصی که کار را انجام داده حق دارد اجرت خود را از دستوردهنده مطالبه کند. مثلاً اگر یک نقاش ساختمان را به درخواست همسایه رنگ کند، همسایه باید مزد او را بپردازد. اما اگر ثابت شود که فرد کار را مجانی و بدون چشمداشت انجام داده، دیگر نمیتواند اجرتی بگیرد. بر اساس تبصرهای که بعداً به این ماده اضافه شده، اگر زنی کارهایی را که شرعاً وظیفه او نبوده (مانند نظافت منزل پدرشوهر یا باغبانی) به دستور شوهرش انجام بدهد، و در دادگاه هم ثابت کند که این کارها را رایگان انجام نداده، دادگاه باید مزد معمول آن کارها را محاسبه کرده و شوهر را به پرداخت آن محکوم کند. این حکم برای مواردی است که زن در زندگی مشترک کارهای فراتر از وظایف شرعی خود انجام داده و شوهر هم دستور داده است.