این ماده به مواردی میپردازد که دو وسیلهٔ نقلیه مانند کشتی، قطار یا اتومبیل با هم تصادف میکنند. در چنین وضعیتی، قانون میگوید که خسارت را کسی باید بدهد که عمداً یا بر اثر سهلانگاری باعث برخورد شده است. مثلاً اگر رانندهای با سرعت غیرمجاز به خودروی دیگری بزند، او مقصر شناخته میشود و باید جبران خسارت کند. اما اگر هر دو طرف در این حادثه کوتاهی کرده باشند، هر دو مسئول خواهند بود و خسارت میان آنها تقسیم میشود. منظور از «مسامحه» یعنی بیاحتیاطی یا غفلتی که فرد میتوانست از آن جلوگیری کند. این قاعده برای هر نوع وسیلهٔ نقلیهای که با وسیلهٔ مشابه تصادف کند، مانند دو خودرو یا دو هواپیما، قابل اجراست.