مشتریای که میداند کالایی که خریده غصبی است و مالک اصلی آن شخص دیگری است، اگر آن کالا از بین برود و مجبور شود خسارت آن را به مالک بپردازد، نمیتواند بیش از پولی که خودش بابت خرید پرداخته از فروشنده بگیرد. مثلاً اگر کالایی را ده تومان خریده باشد ولی در دادگاه مجبور شود بیست تومان به مالک بدهد، فقط میتواند ده تومان را از فروشنده مطالبه کند. این قانون فقط برای مواردی است که خریدار از غصبی بودن کالا آگاه بوده. اگر خریدار نمیدانسته، میتواند تمام خسارتی را که به مالک داده از فروشنده بگیرد. اما در صورت علم به غصب، خریدار خودش در معامله نادرست شریک بوده و قانون فقط اصل پول پرداختی را به او برمیگرداند. نکته دیگر اینکه خریدار میتواند همان مبلغ ثمن را - یعنی پولی که بابت خرید پرداخته - از فروشنده طلب کند. پس اگر کالا تلف شود و خریدار به مالک خسارت بدهد، برای گرفتن ثمن از فروشنده حق مراجعه دارد، اما برای مبلغ اضافی خیر.