این ماده وضعیت خریدار خوشنیتی را بررسی میکند که کالایی را خریده، اما بعداً معلوم میشود فروشنده مالک واقعی نبوده و کالا غصبی بوده است. در این حالت، اگر مالک اصلی برای پس گرفتن مال خود به خریدار مراجعه کند، خریدار میتواند تمام پولی را که بابت خرید پرداخته، به همراه خسارتهای وارد شده، از فروشنده مطالبه کند. این حق حتی اگر کالا پیش خود خریدار از بین رفته باشد هم برای او محفوظ است. از طرف دیگر، اگر مالک اصلی به جای خریدار، مستقیماً به فروشنده مراجعه کند و مثل یا قیمت مال را از او بگیرد، فروشنده دیگر نمیتواند برای جبران این ضرر به خریدار رجوع کند. یعنی در این حالت، بار نهایی زیان بر دوش فروشنده متقلب میماند و خریدار از هرگونه مسئولیتی در برابر فروشنده معاف است. به عبارت دیگر، قانون در اینجا خریدار خوشنیت را حمایت کرده و به او اجازه میدهد زیان خود را از فروشنده متقلب بگیرد، اما در عین حال تضمین میکند که فروشنده نتواند این زیان را دوباره به خریدار منتقل کند. این قاعده از دو جهت خریدار را در امان نگه میدارد: هم در برابر مالک اصلی و هم در برابر فروشنده غاصب.