فرض کنید شخصی بدون اجازهٔ صاحبش، اموال شخص غایب یا محجور (کسی که به دلیل صغر سن یا جنون اختیار اموالش را ندارد) را سرپرستی کند. چنین شخصی موظف است هر زمان که صاحب مال یا ولی او بخواهد، حساب کاملِ تصرفات خود را ارائه دهد. اگر میتوانسته پیش از دخالت اجازه بگیرد ولی این کار را نکرده و تأخیر در کار هم ضرری نداشته، نمیتواند هزینههای خود را از مالک مطالبه کند. اما اگر اقدام نکردن یا تعلل در دخالت به دارایی صاحب مال زیان وارد میکرده، شخص میتواند هزینههای ضروری و متعارفی که برای ادارهٔ آن اموال صرف کرده را از مالک بگیرد.