وقتی طلبکار و بدهکار یک نفر شوند، بدهی خودبهخود از بین میرود. مثلاً اگر شخصی به پدر خود بدهکار باشد و پدر فوت کند، پس از تقسیم ارث، به اندازه سهمی که از پدر میبرد از بدهیاش کاسته میشود. این قاعده در حقوق «انتفای تعهد به سبب اتحاد شخصیت» نام دارد و در هر جایی که طلب و دین در یک نفر جمع شود اجرا میگردد. برای نمونه، اگر فرزندی از پدر خود وام گرفته باشد و پدر بمیرد، فرزند هم وارث پدر است و هم بدهکار به او. در این حالت، به اندازه سهم الارث خود از اموال پدر، بدهیاش ساقط میشود. یعنی اگر فرزند یکچهارم ارث ببرد، یکچهارم بدهیاش به پدر از بین میرود و بقیه را باید به سایر ورثه بپردازد. این حکم تنها در مورد دین و طلب نیست، بلکه هرگاه کسی هم بدهکار باشد و هم طلبکار از یک شخص، نتیجه یکی شدن طرفین تعهد است. در چنین وضعیتی، دیگر پرداختی صورت نمیگیرد و ذمه بدهکار بری میشود.