این ماده به وضعیتی میپردازد که پس از ضمانت، طلبکار (مضمونله) خودش به بدهکار اصلی (مضمونعنه) بدهکار میشود. در این حالت، ممکن است تصور شود که چون طلبکار و بدهکار به یکدیگر بدهکار شدهاند، تعهداتشان تهاتر شده و ضامن هم آزاد میشود. اما قانون صراحتاً میگوید که چنین نیست و ضامن همچنان مسئول باقی میماند. برای مثال، فرض کنید شخص «الف» از شخص «ب» ۱۰ میلیون تومان طلب دارد و شخص «ج» ضامن پرداخت این مبلغ شده است. اگر بعد از این ضمانت، «الف» (طلبکار) به «ب» (بدهکار اصلی) ۵ میلیون تومان بدهکار شود، این بدهی جدید باعث نمیشود که «ج» از تعهد خود رها شود. «ج» همچنان موظف است ۱۰ میلیون تومان را به «الف» بپردازد. نکتهای که باید به خاطر داشت این است که ضمانت یک تعهد مستقل است و روابط بعدی بین طلبکار و بدهکار اصلی تأثیری بر مسئولیت ضامن ندارد. ضامن فقط در صورتی از تعهد آزاد میشود که شرایط قانونی دیگری مثل پرداخت دین یا ابراء (بخشش) از سوی طلبکار رخ دهد.