این ماده سه راه را توضیح میدهد که یک تعهد (مثلاً قرض یا قرارداد) میتواند به تعهد دیگری تبدیل شود و تعهد اولی از بین برود. راه اول این است که خود طلبکار و بدهکار با توافق یکدیگر، تعهد قبلی را به تعهد جدیدی تبدیل کنند. مثلاً شما از کسی ۱۰ میلیون تومان طلب دارید و با او توافق میکنید که به جای پول، یک ماشین به شما بدهد. در این صورت، تعهد قبلی (پرداخت پول) از بین میرود و تعهد جدید (تحویل ماشین) جای آن را میگیرد. راه دوم این است که شخص ثالثی با رضایت طلبکار، قبول کند که بدهی بدهکار را بپردازد. مثلاً دوست شما به طلبکارتان میگوید: «من بدهی او را میدهم» و طلبکار هم قبول کند. در این حالت، بدهکار اول از تعهد خود آزاد میشود و شخص ثالث جای او را میگیرد. راه سوم هم این است که خود طلبکار، طلب خود را از بدهکار به شخص دیگری منتقل کند. یعنی شما که طلبکار هستید، حق خود را به فرد دیگری واگذار میکنید و آن فرد جدید، طلبکار بدهکار میشود. در هر سه حالت، تعهد اولی از بین میرود و تعهد جدیدی ایجاد میشود.