فرض کنید خانهای را فروختهاید اما بعد از نوشتن قرارداد و پیش از تحویل رسمی، تصمیم میگیرید آن را بازسازی و نوسازی کنید. اگر بعداً با خریدار به توافق برسید که معامله را فسخ کنید (اقاله کنید)، حق ندارید هزینه بازسازی را یکسره از او بگیرید، بلکه فقط میتوانید معادل افزایش ارزشی که کار شما در ملک ایجاد کرده را مطالبه کنید. این افزایش قیمت باید واقعی باشد و توسط کارشناس یا توافق طرفین تعیین شود. این قاعده فقط در جایی کاربرد دارد که مالک پس از عقد (قرارداد بیع) و پیش از اقاله، دست به کاری بزند که ارزش مال را بالا ببرد. مثلاً اگر خانه را رنگآمیزی کند یا لولهکشی آن را عوض کند. اما اگر تصرف او به قیمت آسیب بزند یا سودی نرساند، حقی برای دریافت چیزی ندارد. در واقع قانون بین تصرف سودآور و تصرف بیفایده تفاوت گذاشته است. نکته مهم این است که این حق فقط در زمان اقاله (فسخ توافقی) به وجود میآید، نه در موارد فسخ یکطرفه یا بطلان عقد. همچنین اگر خود خریدار در این مدت تصرفی کرده که باعث افزایش قیمت شده، وضعیت متفاوت است و ماده ۲۸۸ شامل او نمیشود. برای محاسبه افزایش قیمت معمولاً نظر کارشناس رسمی دادگستری ملاک قرار میگیرد.