وقتی دو نفر معاملهای انجام میدهند و بعد از مدتی پشیمان میشوند و آن را به هم میزنند (اقاله میکنند)، این سوال پیش میآید که منافع و محصولاتی که در فاصلهٔ بین عقد تا اقاله به وجود آمده، به چه کسی تعلق دارد؟ قانون در این باره دو حالت را از هم جدا کرده است. اگر منافع و محصولات، «منفصله» باشند یعنی از اصل مال جدا شده باشند مثل شیر گاو یا میوهٔ چیده شده، مال کسی است که در زمان عقد مالک بوده یعنی خریدار. اما اگر این منافع «متصل» باشند یعنی هنوز از اصل مال جدا نشده باشند مثل میوهٔ روی درخت یا جنین در شکم حیوان، با اقاله به مالک اولیه برمیگردد. به عبارت دیگر، خریدار نمیتواند این منافع متصل را جدا کرده و ببرد. این حکم قانونی در واقع یک قاعدهٔ منطقی است: هر کس تا زمانی که مالک مال است، منافع جدا شده از آن مال اوست، اما منافع متصل چون جزئی از خود مال محسوب میشوند، با بازگشت مال به مالک اولیه، همراه آن برمیگردند.