شخصی که بدهی دیگری را میپردازد، چه بدهکار به او اجازه داده باشد چه نداده باشد، این کار از نظر قانونی اشکالی ندارد و پرداخت معتبر است. اما تفاوت مهمی در حق مراجعهی او به بدهکار وجود دارد. اگر پرداختکننده با اجازه و خواست بدهکار این کار را کرده باشد، میتواند بعد از پرداخت، مبلغ را از بدهکار طلب کند و به او رجوع نماید. اما اگر بدون اجازه و به میل خودش بدهی دیگری را داده باشد، دیگر نمیتواند پولش را از بدهکار بگیرد و حق رجوع به او را نخواهد داشت. در واقع قانون این کار را نوعی بخشش یا احسان از طرف پرداختکننده تلقی میکند. پس نتیجه این است که هر کسی میتواند دین دیگری را ادا کند، اما برای بازپس گرفتن پولش حتماً باید مجوز بدهکار را داشته باشد.