وقتی کسی در برابر دیگری تعهدی دارد، این تعهد یکباره از بین نمیرود مگر اینکه یکی از شش راه مشخص شده در قانون اتفاق بیفتد. اولین و طبیعیترین راه، انجام کامل تعهد است، یعنی همان وفای به عهد. دومین راه اقاله است که طرفین با توافق یکدیگر قرارداد را فسخ میکنند. سومین راه ابراء است که طلبکار بدون گرفتن چیزی، بدهی را میبخشد. راه چهارم تبدیل تعهد است، یعنی تعهد قبلی به تعهد جدیدی تبدیل شود، مثلاً بدهی نقدی تبدیل به تحویل کالا شود. راه پنجم تهاتر است که وقتی دو نفر همزمان به هم بدهکار و طلبکار باشند، بدهیها تا میزانی که مساوی است ساقط میشود. آخرین راه هم مالکیت مافیالذمه است، یعنی وقتی بدهکار خودش مالک دین خود شود، مثلاً اگر کسی از دیگری طلبکار باشد و بعداً آن طلب به او ارث برسد، تعهد از بین میرود. این ماده فهرست کاملی از راههای سقوط تعهدات است و هر تعهدی جز از این راهها از بین نمیرود.