اگر کسی بدون اجازه مالک، مالی را به دیگری بفروشد یا معاملهای روی آن انجام دهد و مال را به طرف معامله تحویل بدهد، در صورتی که مالک بعداً آن معامله را تأیید نکند، شخصی که مال را دریافت کرده (متصرف) باید هم خود مال را پس بدهد و هم منافعی را که در مدت تصرف از آن برده جبران کند. این حکم برای محافظت از حقوق مالک وضع شده تا ضرر ناشی از معاملهای که بدون رضایت او انجام شده جبران شود. متصرف در این قانون به کسی میگویند که مال را در اختیار گرفته و از آن استفاده کرده، حتی اگر خودش در انجام معاملهای فضولی نقشی نداشته باشد. ضمان عین یعنی موظف است خود مال را به مالک بازگرداند، و ضمان منافع یعنی باید ارزش استفادهای را که از مال برده بپردازد، مثل اجارهای که در آن مدت باید میداد. این ماده فقط مربوط به جایی است که مال هنوز موجود باشد و تلف نشده باشد. اگر مال از بین رفته باشد، قواعد دیگری برای جبران خسارت وجود دارد. همچنین اگر مالک معامله را اجازه کند، دیگر این حکم اجرا نمیشود و معامله صحیح میگردد.