در معاملهای که شخصی بدون اجازهٔ مالک، مال او را به دیگری بفروشد (معاملهٔ فضولی)، اگر مالک پیش از آنکه تصمیم خود را اعلام کند (یعنی اجازه بدهد یا رد کند) از دنیا برود، این حق به وارث او منتقل میشود. یعنی وارث میتواند به جای مالک، معامله را تأیید کند یا آن را رد نماید. این حکم به این دلیل است که حق اجازه یا رد معاملهٔ فضولی، حقی است که پس از فوت مالک از بین نمیرود، بلکه به قوت خود باقی میماند و به وارث میرسد. بنابراین وارث در این زمینه همان اختیاری را دارد که مالک در زمان حیات داشت. اگر وارث معامله را اجازه کند، از ابتدا معتبر میشود و اگر رد کند، باطل میگردد.