در قانون مدنی ایران، عقد فضولی یعنی عقدی که شخصی بدون اجازه مالک، مال او را به دیگری بفروشد یا معامله کند. برای اینکه این عقد درست شود، باید مالک بعد از انجام معامله به آن رضایت بدهد. اما رضایت مالک حتماً باید صریح و آشکار باشد و با گفتن یا نوشتن اعلام شود. ماده ۲۴۹ قانون مدنی میگوید که اگر مالک موقع بستن قرارداد حضور داشته باشد و حرفی نزند، این سکوت او به معنی اجازه دادن به عقد نیست. یعنی نمیتوان سکوت مالک را نشانه رضایت او دانست. پس اگر مالک در جلسه عقد فضولی حاضر باشد و فقط سکوت کند، عقد هنوز باطل است و برای درست شدنش باید صراحتاً بگوید که راضی است.