قانون میگوید هر چیزی که خرید و فروش میکنید یا معاملهای انجام میدهید باید دقیق و مشخص باشد. یعنی شما و طرف مقابل باید بدانید دقیقاً چه چیزی را معامله میکنید؛ مثلاً اگر خانهای میفروشید، باید آدرس، متراژ و حدود آن را معلوم کنید. اگر کالایی میخرید، باید جنس، تعداد و ویژگیهایش روشن باشد. ابهام در معامله باعث میشود بعداً دعوا و اختلاف پیش بیاید و ممکن است دادگاه معامله را باطل اعلام کند. البته قانون یک استثنا هم قائل شده: در برخی موارد خاص، اگر به طور کلی بدانید چه چیزی را معامله میکنید و ابهام جزئی باشد، معامله درست است. مثلاً اگر یک گونی برنج از یک انبار بزرگ بخرید و دقیقاً ندانید کدام دانههای برنج مال شماست، چون کلیت برنج معلوم است و تفاوت چشمگیری بین دانهها نیست، این ابهام جزئی ایرادی ندارد. پس قانون در جاهایی که ابهام به اصل معامله آسیب نزند و طرفین به طور کلی بدانند با چه چیزی سر و کار دارند، سختگیری نمیکند.