برای اینکه یک نفر بتواند قرارداد یا معاملهای را بهتنهایی و با اعتبار قانونی انجام دهد، باید سه شرط اصلی را داشته باشد: بلوغ، عقل و رشد. بلوغ یعنی به سن قانونی رسیده باشد که معمولاً برای پسران پانزده سال تمام قمری و برای دختران نه سال تمام قمری است. عاقل بودن هم یعنی توانایی تشخیص درست از نادرست را داشته باشد و دچار جنون یا اختلال روانی نباشد. رشد به این معناست که شخص بتواند از اموال خود بهخوبی و بهصرفه استفاده کند و در امور مالی سود و زیان خود را تشخیص دهد. در عمل، اگر یکی از طرفین معامله فاقد هر یک از این سه شرط باشد، معاملهای که انجام میدهد از نظر قانونی اعتبار ندارد. مثلاً معامله با یک نوجوان زیر سن بلوغ یا با کسی که دچار جنون است، باطل است. همچنین اگر کسی بالغ و عاقل باشد ولی رشد مالی نداشته باشد (مثلاً نتواند پول خود را درست مدیریت کند)، معاملهاش نیاز به تأیید قیم یا سرپرست قانونی دارد. این قانون برای حمایت از افراد آسیبپذیر وضع شده تا از سوءاستفاده مالی یا فریبخوردن آنها جلوگیری کند. بنابراین هرکسی که میخواهد معاملهای انجام دهد، باید پیش از امضای قرارداد مطمئن شود طرف مقابل این سه ویژگی را دارد.