اضطرار حالتی است که شخص برای رهایی از یک خطر قریبالوقوع و جدی، ناچار به انجام کاری میشود. این ماده میگوید چنین شخصی را نمیتوان مشابه فردی دانست که از روی اکراه و تحت فشار دیگری معامله کرده است. بنابراین معاملهای که در وضعیت اضطرار انجام شود، بر خلاف معامله اکراهی، صحیح و نافذ است. برای مثال اگر کسی برای نجات جان خود یا دیگری یا برای جلوگیری از خسارت مالی سنگین، ناچار به فروش مال خود با قیمتی پایین شود، نمیتواند بعداً به صرف اینکه در مضیقه بوده، معامله را بر هم بزند. لازم به ذکر است که در اضطرار، فشار از سوی عامل خارجی مانند انسان دیگری نیست، بلکه موقعیت اضطراری شخص را به معامله وا میدارد و قانون این معامله را معتبر میشناسد.