اگر فردی در حال مستی، بیهوشی یا خواب دست به خرید، فروش یا هر نوع قرارداد دیگری بزند، آن معامله از پایه باطل است. دلیل این بطلان آن است که در این حالتها شخص «قصد» ندارد، یعنی ارادهٔ واقعی و آگاهانهای برای انجام معامله در او وجود ندارد. قانون برای اعتبار یک قرارداد، وجود قصد و رضایت آزادانه را ضروری میداند و مستی یا بیهوشی یا خواب این رکن اساسی را از بین میبرد. این حکم شامل هر نوع معاملهای میشود، چه بیع (خرید و فروش)، چه اجاره، چه صلح و هر عقد دیگر. فرقی نمیکند که فرد در خواب حرف بزند و قراردادی را بپذیرد یا در حال مستی سندی را امضا کند. در هر صورت چون ارادهای در کار نیست، معامله هیچ اثر قانونی ندارد و هر یک از طرفین میتواند بدون نیاز به فسخ یا ابطال، آن را نامعتبر بداند. توجه داشته باشید که اثبات این حالتها (مستی، بیهوشی، خواب) بر عهدهٔ کسی است که ادعای بطلان معامله را میکند. همچنین مستی باید به حدی باشد که شخص قدرت تشخیص و اراده را از دست بدهد، نه صرفاً نوشیدن مقدار کمی مشروب.