قانون مدنی برای انجام یک معامله، لزوماً به نوشتن یا گفتن لفظ خاصی نیاز ندارد. در بسیاری از موارد، انجام یک عمل که به روشنی نشاندهنده قصد طرفین برای خرید و فروش یا انتقال مال باشد، کافی است. مثلاً وقتی فروشنده جنسی را به مشتری میدهد و مشتری هم آن را تحویل میگیرد و پولش را میدهد، این عمل یعنی «قبض و اقباض» به تنهایی میتواند نشاندهنده وقوع معامله باشد و نیازی به خواندن صیغه عربی یا نوشتن قرارداد جداگانه نیست. البته این قاعده کلی است و قانون در موارد خاصی استثناهایی در نظر گرفته است. برای مثال، برای فروش مال غیرمنقول مانند خانه و زمین، معمولاً تشریفات خاصی مانند تنظیم سند رسمی لازم است و صرف تحویل گرفتن کلید یا سکونت در خانه برای اثبات مالکیت کافی نیست. بنابراین، در معاملات روزمره و خرد، انجام یک عمل عینی میتواند جایگزین انشاء لفظی شود، اما برای معاملات مهم، باید به قوانین خاص آن معامله توجه کرد.