هر قراردادی که میبندید تا از نظر قانونی درست و معتبر باشد، باید چهار رکن اساسی داشته باشد. اول اینکه طرفین خودشان با خواست و میل باطنی وارد معامله شوند و تحت فشار یا اکراه نباشند. دوم اینکه هر دو طرف اهلیت قانونی داشته باشند؛ یعنی بالغ، عاقل و رشید بوده و محجور (مثل سفیه یا ورشکسته) نباشند. سومین شرط، مشخص بودن موضوع معامله است. یعنی چیزی که خرید و فروش میشود یا تعهدی که داده میشود باید دقیقاً معلوم و معین باشد و ابهامی در آن نباشد. چهارمین شرط هم این است که هدف و جهتی که برای آن معامله انجام میدهید باید مشروع باشد؛ مثلاً خرید و فروش مشروبات الکلی یا قرارداد برای انجام کار خلاف قانون، به دلیل نامشروع بودن جهت، باطل است. اگر هر یک از این چهار شرط نادیده گرفته شود، معامله باطل است و هیچ اثر قانونی ندارد. تشخیص این شرایط بر عهده دادگاه است و در صورت بروز اختلاف، طرف میتواند به استناد نبودن یکی از این ارکان، ابطال قرارداد را بخواهد.