در قراردادهای عادی، پس از امضا، طرفین معمولاً نمیتوانند یکطرفه از قرارداد خارج شوند. اما ماده ۱۸۸ قانون مدنی نوع خاصی از قرارداد را معرفی میکند که به آن «عقد خیاری» میگویند. در این نوع عقد، قانون به یکی از طرفین یا هر دوی آنها و حتی گاهی به یک شخص سوم (ثالث) این حق را میدهد که در شرایط معینی، قرارداد را فسخ کند. این اختیار فسخ که به آن «خیار» گفته میشود، میتواند در خود عقد شرط شده باشد یا به حکم قانون برای طرفین وجود داشته باشد. وجود این حق به این معناست که تا زمانی که شخص صاحب حق از آن استفاده نکرده، قرارداد پابرجاست، اما او میتواند با اعمال این اختیار، قرارداد را از ابتدا منحل کند. مثلاً در عقد بیع خیاری، فروشنده یا خریدار ممکن است تا چند روز حق فسخ داشته باشند.