این ماده درباره ارث بردن پدربزرگها و مادربزرگها (جد و جده) وقتی نوادگان (فرزندان و نوهها) در کار نباشند و ورثه فقط همین پدربزرگها و مادربزرگها باشند صحبت میکند. در چنین حالتی، اگر فقط یک پدربزرگ یا یک مادربزرگ باشد، چه از طرف پدر باشد چه از طرف مادر، تمام ارث را میبرد. اما اگر چند پدربزرگ و مادربزرگ از یک سمت (مثلاً همگی از طرف پدر یا همگی از طرف مادر) باشند، قاعده فرق میکند. وقتی همه ورثه از طرف پدری (ابی) هستند، سهم پدربزرگها دو برابر سهم مادربزرگها میشود. ولی اگر همه از طرف مادری (امی) باشند، سهم همهشان یکسان است و فرقی بین زن و مرد نیست. در اینجا منظور از «ابی» یعنی خویشاوندی که از طریق پدر به متوفی میرسد و «امی» یعنی خویشاوندی که از طریق مادر به او وصل میشود. اگر هم پدربزرگ یا مادربزرگ از طرف پدری باشد و هم از طرف مادری، یکسوم کل ارث به پدربزرگ یا مادربزرگ مادری میرسد (و اگر چند نفر باشند آن یکسوم را مساوی بین خود تقسیم میکنند) و دوسوم باقیمانده به پدربزرگ یا مادربزرگ پدری تعلق میگیرد. در این دوسوم هم اگر چند نفر از طرف پدری باشند، سهم مردها (پدربزرگها) دو برابر سهم زنها (مادربزرگها) است.