هرگاه فردی کندویی برای زنبورعسل تعبیه کند یا محل مشخصی برای تجمع آنها فراهم آورد، زنبورهایی که خودبهخود در آن مکان مستقر میشوند، به مالکیت او درمیآیند. این قانون فقط ناظر به زنبورهای وحشی یا سرگردانی است که بدون دخالت مستقیم انسان جذب آن محل میشوند و شامل زنبورهایی که از پیش متعلق به دیگری بودهاند نمیگردد. برای مثال اگر زنبورهای یک زنبوردار دیگر به کندوی شما کوچ کنند، با شرایط خاصی ممکن است ملک شما محسوب نشوند. همین حکم در مورد برج کبوتر نیز صادق است. یعنی اگر کسی برج یا جایگاهی برای جذب کبوتران بسازد، کبوترهایی که در آن جمع میشوند، به تملک او درمیآیند. مالکیت در این حالت نیازی به صید یا تصرف فیزیکی ندارد و صرف استقرار حیوان در محل آمادهشده کافی است. این ماده در واقع استثنایی بر قاعده کلی است که بر اساس آن حیوانات وحشی تا پیش از تصرف فیزیکی، مال کسی محسوب نمیشوند.