هرگاه شخصی حیوان وحشی را در طبیعت شکار کند، آن حیوان به مالکیت او درمیآید. این حکم هم برای شکارچیان حرفهای و هم برای افراد عادی که به صورت تفننی شکار میکنند، یکسان است. البته شکار باید مطابق قوانین و مقررات مربوط به محیط زیست و شکار انجام شود؛ در غیر این صورت، عمل شکار غیرقانونی تلقی شده و تملک صورت نمیگیرد. منظور از «تملک» در این ماده این است که شکارچی مالک حیوان شکارشده میشود و میتواند آن را برای خود نگه دارد، بفروشد یا هرگونه تصرف مالکانه دیگری در آن انجام دهد. این قاعده بر اساس عرف دیرینه جوامع بشری وضع شده که شکار را یکی از راههای مشروع کسب مالکیت میداند.