این ماده برای دو وضعیت متفاوت، قاعدههای جداگانهای در نظر گرفته است. اگر حیوان گمشده را در یک منطقهٔ مسکونی پیدا کنید، وظیفه دارید آن را به حاکم یا نمایندهٔ او (مثلاً شهرداری یا پلیس) تحویل دهید. در غیر این صورت، اگر خودتان از حیوان نگهداری کنید و بعداً مالک پیدا شود، نمیتوانید هزینههای نگهداری را از او طلب کنید. یعنی قانون شما را مجبور نمیکند که حیوان را نگه دارید، اما اگر بدون اطلاع مقامات این کار را بکنید، هزینهاش به گردن خودتان میافتد. اما اگر حیوان را در منطقهٔ غیرمسکونی (مثل صحرا یا کوهستان) پیدا کنید، قانون شرایط را فرق میگذارد. در این حالت میتوانید از مالک هزینهٔ نگهداری را بخواهید، به شرطی که خودتان از حیوان استفاده نکرده باشید. اگر از آن استفاده کرده باشید (مثلاً شیرش را دوشیده یا سوارش شده باشید)، باید ارزش منفعتی که بردهاید را با هزینههایتان تهاتر کنید. یعنی اگر هزینه بیشتر از منفعت باشد، مابهتفاوت را از مالک میگیرید و اگر منفعت بیشتر باشد، مابهتفاوت را به مالک میدهید.