اگر کسی مالی را پیدا کند، هر سودی که از آن مال به دست بیاید – مثلاً اگر گوسفند پیدا شده برهای بزاید یا باغ پیدا شده میوهای بدهد – تا پیش از آنکه مالک قانونی از مال خودش دست بردارد و آن را به پیدا کننده واگذار کند، این منافع به صاحب اصلی تعلق دارد. اما اگر مالک از مال خودش صرفنظر کند و قانوناً آن را به پیدا کننده واگذار نماید، از آن لحظه به بعد، هر سودی که از آن مال حاصل شود از آن پیدا کننده خواهد بود. به عبارت دیگر، مالکیت منافع تابع مالکیت خود مال است و تا زمانی که مالکیت اصلی منتقل نشده، منافع هم به همان شخص اول تعلق دارد.