اگر شما مالی را پیدا کنید و آن را تعریف کنید، یعنی جنس و خصوصیات آن را به مقامات یا مردم اعلام کنید تا صاحبش پیدا شود، در این مدت اگر آن مال بدون کوتاهی و تقصیر شما از بین برود، مسئولیتی ندارید و مجبور به پرداخت خسارت نخواهید بود. منظور از «بدون تقصیر» این است که شما در نگهداری مال کوتاهی نکرده باشید و مثلاً آن را در جای امنی بگذارید و اتفاقی مثل آتشسوزی یا سرقت غیرقابل پیشبینی باعث نابودی مال شود. این قانون از پیداکنندهای که وظیفه قانونی خود را انجام داده و مال را شناسایی کرده محافظت میکند. در مقابل، اگر شما پس از پیدا کردن مال بدون اینکه آن را تعریف کنید یا اگر در نگهداری آن سهلانگاری کنید و مال تلف شود، در آن صورت ضامن هستید و باید قیمت آن را بپردازید. پس برای در امان ماندن از مسئولیت، حتماً مال پیدا شده را به پلیس یا شهرداری تحویل دهید یا آگهی دهید. به این ترتیب، قانون بین دو حالت فرق میگذارد: وقتی شما وظیفه تعریف را انجام دادهاید، مسئولیت شما محدود به مواردی است که خودتان مقصر باشید؛ اما اگر این وظیفه را انجام ندهید، هر نوع تلف شدن مال به عهده شماست.