اگر چند نفر با همکاری یکدیگر مجرای آبی یا چاهی را حفر کنند، هر کدام به اندازه کاری که انجام دادهاند و هزینهای که پرداختهاند، در آب ایجاد شده مالکیت پیدا میکنند. یعنی سهم هر شریک از آب، دقیقاً متناسب با میزان مشارکت او در حفر و هزینهها خواهد بود و نه به صورت مساوی. این قانون زمانی کاربرد دارد که مشارکت افراد در کار و مخارج یکسان نباشد و تفاوتی در عمل آنها وجود داشته باشد. در نتیجه، اگر یکی از شرکا کار بیشتری کرده یا هزینه بیشتری پرداخته باشد، سهم بیشتری از آب به او تعلق میگیرد و آب بر اساس همان نسبت بین همه تقسیم میشود.