این ماده دربارهٔ مالکیت اشیایی است که در طبیعت وجود دارند و مالک مشخصی ندارند؛ مثل پرندگان، ماهیهای دریا، گیاهان خودرو یا سنگهای بیابان. هر شخصی بتواند چنین چیزی را به تصرف خود درآورد و تحت کنترل بگیرد، مالک آن میشود. اما این مالکیت بیقیدوشرط نیست و باید قوانین مربوط به آن رعایت شود؛ مثلاً برای شکار یا برداشت گیاهان خاص ممکن است نیاز به مجوز باشد یا محدودیت فصلی وجود داشته باشد. اگر کسی بدون رعایت این قوانین مباح را حیازت کند، مالکیتش معتبر نخواهد بود.