وقتی دو نفر در یک ساختمان، هر کدام مالک یک طبقه باشند (مثلاً طبقه پایین مال یک نفر و طبقه بالا مال شخص دیگری)، قانون به هر کدام اجازه میدهد در محدوده ملک خودش هر کاری که معمول و متعارف است انجام دهد. مثلاً مالک طبقه پایین میتواند دیوارهای آپارتمانش را رنگ کند یا کف آن را سنگفرش نماید و مالک طبقه بالا هم میتواند در فضای داخل خانهاش هر تغییری که معمول است ایجاد کند. نکته اصلی این ماده به سقف و کف طبقات مربوط میشود. سقف طبقه پایین در واقع همان کف طبقه بالا است. بنابراین هر دو مالک نسبت به این بخش مشترک حق دارند، اما نه به صورت دلخواه. مالک طبقه پایین میتواند در سقف خانهاش تعمیرات متعارف انجام دهد (مثل تعویض گچ یا نصب لامپ) و مالک طبقه بالا هم میتواند در کف آپارتمانش تغییرات معمول ایجاد کند (مثل کاشی یا پارکت). اما شرط مهم این است که این تغییرات نباید به حقوق طرف مقابل آسیب بزند یا مزاحمتی برای او ایجاد کند. در عمل، اگر مالک طبقه بالا کف را آنقدر ضخیم کند که به سقف طبقه پایین فشار بیاورد یا مالک طبقه پایین سقف را سوراخ کند و باعث نشت آب به طبقه بالا شود، این کارها غیرمجاز است. قانون هر دو را ملزم کرده که در استفاده از ملک خود، حق دیگری را رعایت کنند و تنها تغییرات متعارف و بیآزار انجام دهند.