وقتی دو نفر در یک دیوار مشترک هستند و یکی از آنها حاضر است طرف دیگر از دیوار استفاده کند اما نمیخواهد هزینه تعمیر یا بازسازی آن را بپردازد، همسایهای که مایل به تعمیر است میتواند دیوار را از نو بسازد. اگر در این بازسازی از مصالحی استفاده کند که متعلق به هر دو است (مثلاً خشت یا سیمانی که مالکیت مشترک دارد)، دیوار نو هم مشترک باقی میماند. اما اگر با مصالح شخصی خودش دیوار را بنا کند، آن دیوار تنها مال خود او خواهد بود و همسایه دیگر حقی در آن پیدا نمیکند. این حکم در واقع میان حفظ حق استفاده شریک از دیوار و عدم تمایل او به پرداخت هزینه، تعادل برقرار میکند.