اگر کسی به شما اجازه داده باشد از مال یا ملکش استفاده کنید، مثلاً به شما گفته باشد در خانهاش بنشینید یا از ماشینش استفاده کنید، این اجازه معمولاً قابل پس گرفتن است. یعنی مالک هر وقت که دلش بخواهد میتواند بگوید دیگر اجازه ندارید و شما باید استفاده را متوقف کنید. این قاعده در مورد همه اجازههای ساده و بدون قید و شرط (اذن محض) صدق میکند. البته یک استثنا وجود دارد: اگر قانون مانع از پس گرفتن اجازه باشد، مالک نمیتواند این کار را بکند. مثلاً اگر اجازهای که داده در قالب یک قرارداد رسمی و لازمالاجرا باشد، یا اگر طرف مقابل در ازای اجازه پولی پرداخته باشد، دیگر نمیتوان یکطرفه اجازه را لغو کرد. در این موارد باید طبق شرایط قرارداد عمل شود. پس خلاصه اینکه: اجازه استفاده از مال دیگری تا وقتی معتبر است که مالک نخواهد آن را پس بگیرد، مگر اینکه قانون یا قرارداد طور دیگری تعیین کرده باشد.