بر اساس این قاعده، هر مالکی میتواند در ملک خود برای شخص دیگری حقی ایجاد کند؛ مثلاً به کسی اجازه دهد از زمینش عبور کند یا در آن خانه بسازد. این حق میتواند از طریق قراردادهایی مانند فروش، اجاره یا صلح به وجود بیاید. نکته مهم این است که میزان و چگونگی این حق کاملاً به توافق طرفین بستگی دارد و هر چه در قرارداد نوشته شده باشد، همان ملاک عمل است. پس اگر مالک در قرارداد شرط کرده باشد که حق استفاده از ملک فقط برای مدت یک سال است، طرف مقابل نمیتواند بیش از آن ادعایی داشته باشد.