این ماده به مردم اجازه میدهد از اموال و منابعی که در مالکیت هیچکس نیست و در اختیار عموم قرار دارد، بهرهبرداری کنند. این اموال که در قانون «مباحات» نامیده میشوند، شامل چیزهایی مثل آبهای طبیعی، معادن، شکار و گیاهان خودرو در زمینهای بدون مالک میشوند. اما استفاده از این منابع بیقیدوشرط نیست و باید طبق قوانین و مقررات دولتی انجام شود. برای مثال، کسی که میخواهد از یک رودخانه عمومی آب بردارد یا در جنگل هیزم جمع کند، باید مجوزهای لازم را از سازمانهای مربوطه بگیرد و از روشهای مجاز استفاده کند. اگر این قوانین رعایت نشود، استفاده از مباحات غیرقانونی خواهد بود و ممکن است جریمه یا پیگرد قانونی داشته باشد. در واقع، ماده ۹۲ آزادی استفاده از منابع عمومی را بهشرط رعایت نظم و حقوق دیگران تثبیت میکند.