در قانون وقف، این اختیار به واقف داده شده است که نحوه تقسیم منافع موقوفه را تعیین کند. یعنی کسی که مالی را وقف میکند، میتواند در زمان تنظیم وقفنامه مشخص کند که درآمد حاصل از آن ملک یا مال وقفی چگونه بین کسانی که به نفعشان وقف شده (موقوفعلیهم) توزیع شود. این تقسیمبندی میتواند به صورت مساوی بین همه باشد، یا اینکه برخی سهم بیشتری و برخی سهم کمتری داشته باشند. علاوه بر این، واقف میتواند تصمیمگیری در مورد نحوه تقسیم منافع را به شخص دیگری واگذار کند. این شخص ممکن است متولی وقف باشد یا فرد دیگری که واقف صلاحیت او را تشخیص دهد. در این صورت، آن شخص بر اساس تشخیص خود و با توجه به مصلحت، تصمیم میگیرد که هر یک از موقوفعلیهم چه سهمی از منافع را دریافت کنند. این اختیار به او اجازه میدهد تا با در نظر گرفتن شرایط و نیازها، تقسیمبندی عادلانهتری انجام دهد. نکته قابل توجه این است که این اختیار واقف در زمان تنظیم وقفنامه اعمال میشود و پس از آن، تغییر در نحوه تقسیم منافع جز در موارد خاص ممکن نیست. بنابراین، واقف باید با دقت و آگاهی کامل تصمیم خود را در این زمینه اتخاذ کند، زیرا این تصمیم تا زمانی که وقف پابرجاست، لازمالاجرا خواهد بود.