وقفکننده میتواند در زمان تنظیم وقفنامه شرایط ویژهای برای کسی که تولیت (مدیریت موقوفه) را بر عهده میگیرد تعیین کند؛ مثلاً بگوید متولی باید از فلان خاندان باشد یا دارای تخصص خاصی باشد. اگر شخصی که به عنوان متولی تعیین شده بعداً آن ویژگی را از دست بدهد – مثلاً دیگر آن تخصص را نداشته باشد یا از آن خاندان خارج شود – دیگر نمیتواند در سمت خود باقی بماند و به طور خودکار از کار برکنار میشود. این برکناری نیازی به حکم دادگاه یا رضایت کسی ندارد و صرفاً با از بین رفتن آن وصف شرطشده صورت میگیرد. قانونگذار در این ماده ضمانت اجرایی برای وفای به شرط واقف پیشبینی کرده تا اراده او در حفظ کیفیت مدیریت موقوفه محترم بماند. در عمل، واقفان میتوانند با گنجاندن چنین شروطی اطمینان حاصل کنند که موقوفه همیشه در دست کسانی میماند که دارای صلاحیتهای مدنظرشان هستند. اگر متولی پس از انعزال همچنان به تصرف در اموال موقوفه ادامه دهد، تصرفاتش غیرقانونی و قابل ابطال خواهد بود.