کسی که مالی را وقف میکند، اختیار دارد فرد دیگری را به عنوان ناظر بر متولی وقف تعیین کند. این ناظر لزوماً خودش کار اجرایی انجام نمیدهد، بلکه کارهای متولی را زیر نظر میگیرد. واقف میتواند در سند وقف شرط کند که تصمیمهای متولی یا باید به تأیید ناظر برسد یا لااقل ناظر از آنها باخبر شود. در واقع ناظر نقش یک کنترلکننده را بازی میکند تا از سوءاستفاده یا سهلانگاری متولی جلوگیری کند. اگر واقف این اختیار را به ناظر بدهد که کارهای متولی به تصویب او برسد، عملاً متولی نمیتواند به تنهایی و بدون موافقت ناظر کاری انجام دهد. اما اگر فقط شرط اطلاع را گذاشته باشد، متولی میتواند مستقلاً عمل کند ولی باید بعداً ناظر را در جریان بگذارد. در هر دو صورت ناظر میتواند تخلف یا بیدقتی متولی را به مراجع ذیصلاح گزارش دهد. فایده اصلی این ماده، ایجاد یک سامانه نظارتی درونسازمانی برای موقوفات است. واقف میتواند مطمئن باشد حتی پس از مرگش هم کسی بر اجرای درست نیت او نظارت میکند. ضمانت اجرای تخلف متولی از این نظارت معمولاً به عزل او توسط حاکم شرع یا دادگاه میانجامد.