برای اینکه وقف یک مال درست باشد، باید آن مال به گونهای باشد که بتوان آن را تحویل داد و از طرف دیگر هم کسی بتواند آن را تحویل بگیرد. اگر مالی باشد که اصلاً امکان تحویل دادن و تحویل گرفتنش وجود نداشته باشد، مثل یک خانهای که اصلاً وجود خارجی ندارد یا سهمی از مالی که قابل تفکیک نیست، وقف آن باطل است و اثری ندارد. اما قانون یک استثنا را هم در نظر گرفته و آن جایی است که خود واقف (کسی که مال را وقف میکند) نمیتواند شخصاً مال را تحویل بدهد، مثلاً مال در دست دیگری است و واقف به آن دسترسی ندارد، ولی موقوفعلیهم (کسانی که مال برایشان وقف شده) میتوانند آن را از دست آن شخص بگیرند و تحویل بگیرند. در این صورت، وقف صحیح است و ایرادی ندارد. پس معیار اصلی، امکانپذیر بودن خود عمل تحویل و تحویلگرفتن است، نه اینکه حتماً خود واقف بتواند این کار را انجام دهد. اگر امکان تحویل گرفتن برای موقوفعلیهم وجود داشته باشد، وقف درست محسوب میشود، حتی اگر واقف دسترسی به مال نداشته باشد.