برای درست شدن وقف، تحویل مال وقفی به متولی یا موقوفعلیهم ضروری است. اما قانونگذار برای این تحویل گرفتن (قبض) ضربالاجل تعیین نکرده است. یعنی واقف میتواند بلافاصله بعد از خواندن صیغه وقف، مال را تحویل ندهد و هر وقت که خواست این کار را بکند. تا زمانی که خود واقف از تصمیمش برنگشته و وقف را به هم نزده باشد، میتواند هر لحظه که اراده کرد مال را به متولی یا موقوفعلیهم بدهد و با همین تحویل، وقف به طور کامل محقق میشود. نکته تعیینکننده در اینجا حق رجوع واقف است. اگر واقف پیش از تحویل مال، از وقف کردن منصرف شود و به طور صریح یا ضمنی اعلام کند که دیگر قصد وقف ندارد، در این صورت وقف از بین میرود و مال همچنان در مالکیت خودش باقی میماند. اما اگر او رجوع نکرده باشد، حتی اگر سالها از خواندن صیغه گذشته باشد، باز هم میتواند با تحویل مال، وقف را کامل کند. پس اجرای کامل وقف دو رکن دارد: اول خواندن صیغه وقف (ایجاد قصد و انشاء وقف) و دوم تحویل مال (قبض). این دو رکن میتوانند با فاصله زمانی انجام شوند، مادامی که واقف از تصمیم اولیه خود برنگشته باشد.