اگر مالک یک ملک، حق انتفاع آن را به شخص دیگری داده باشد (مثلاً کسی حق داشته باشد در آن خانه ساکن شود) و بعد خود مالک، همان ملک را به شخص ثالثی بفروشد یا منتقل کند، این انتقال مالکیت باعث نمیشود که حق انتفاع قبلی از بین برود. یعنی کسی که حق انتفاع دارد، همچنان میتواند از آن استفاده کند و مالک جدید هم باید این حق را به رسمیت بشناسد. اما اگر خریدار (کسی که ملک به او منتقل شده) در زمان خرید نمیدانسته که چنین حق انتفاعی برای دیگری وجود دارد، قانون به او این اختیار را داده که معامله را فسخ کند، یعنی از خرید منصرف شود و قرارداد را بر هم بزند. این حق فسخ به دلیل «جهل» یا ناآگاهی خریدار از وجود حق انتفاع است. اگر خریدار میدانسته و با علم به این حق، ملک را خریده باشد، دیگر نمیتواند معامله را فسخ کند و باید حق انتفاع را تحمل نماید.