حق انتفاع یعنی اجازهای که کسی برای استفاده از مال دیگری پیدا میکند. این ماده میگوید که چنین حقی تنها روی مالی ایجاد میشود که با استفاده از آن، خود مال از بین نرود و باقی بماند. مثلاً میتوانی از خانه یا زمین کسی برای سکونت یا کشت استفاده کنی اما نباید ملک را خراب کنی یا بفروشی. فرقی نمیکند مال منقول باشد مثل خودرو یا غیرمنقول مثل آپارتمان. همچنین اگر مال بین چند نفر مشترک باشد یا کاملاً جدا و مشخص، باز هم میتوان حق انتفاع روی آن ایجاد کرد. نتیجه اینکه اگر مالی با مصرف شدن از بین میرود مثل خوراکی یا بنزین، نمیتوان حق انتفاع روی آن برقرار کرد و قاعده دیگری مثل عاریه یا قرض برایش کاربرد دارد.