هر کسی که صاحب یک قطعه زمین است، به طور خودکار مالک فضای بالای آن تا هر ارتفاعی که تصور کنید و همچنین فضای پایین آن تا هر عمقی هم میشود. یعنی اگر شما زمینی دارید، میتوانید در آسمان بالای آن ساختمان بسازید یا در زیر آن تونل و زیرزمین احداث کنید، مگر اینکه قانون جای خاصی را از این قاعده مستثنی کرده باشد. این حق مالکیت فقط محدود به سطح زمین نیست و به صورت عمودی در هر دو جهت ادامه دارد. در عمل، این ماده به مالک زمین اجازه میدهد از هوا و فضای بالای زمین خود برای هر نوع تصرفی مثل ساخت بالکن، نصب تابلو یا احداث طبقات استفاده کند و همچنین از زیر زمین برای حفر چاه، ساخت پارکینگ یا انبار بهره ببرد. اما باید توجه داشت که قانون در برخی موارد این حق را محدود کرده است؛ مثلاً برای عبور هواپیماها از فراز ملک شما یا برای استخراج معادن زیرزمینی که ممکن است متعلق به دولت باشد. نتیجه این ماده این است که اگر کسی بدون اجازه شما در فضای بالای زمین یا زیر زمین شما دست به ساختوساز بزند یا تصرفی کند، شما میتوانید به عنوان مالک از حق خود دفاع کرده و مانع او شوید. البته استثناهای قانونی را همیشه باید در نظر داشت، مانند حق ارتفاق یا مقررات شهرداری که ممکن است ارتفاع ساختمان را محدود کنند.