اگر کسی مالی را در تصرف دارد، برای آنکه تصرفش از نظر قانونی معتبر شناخته شود باید بتواند ثابت کند که این تصرف ناشی از یک سبب مالکیت یا یک سبب انتقال قانونی است. یعنی یا باید نشان دهد که خودش مالک مال بوده و از راه قانونی مالکیت را به دست آورده، یا اینکه مال را از طریق یک قرارداد یا عمل حقوقی معتبر از مالک قبلی گرفته است. به عبارت دیگر، صرف اینکه کسی مالی را در دست دارد دلیل بر مالکیت او نیست. اگر تصرف او بدون یک زمینه قانونی مثل خرید، ارث، هبه یا هر سبب شرعی و قانونی دیگر باشد، دادگاه آن تصرف را معتبر نمیشناسد و حقوقی برای او ایجاد نمیکند. این ماده در دعاوی مالکیت و اثبات حق کاربرد زیادی دارد. هر کس ادعای مالکیت میکند باید منشأ قانونی تصرف خود را ثابت کند وگرنه تصرفش فاقد اعتبار بوده و نمیتواند در برابر دیگران به آن استناد کند.