این ماده از قانون مدنی به انواع رابطهای که افراد میتوانند با اموال داشته باشند اشاره دارد. به عبارت دیگر، هر شخص ممکن است نسبت به یک مال از نظر حقوقی در یکی از این سه وضعیت قرار گیرد: یا مالک آن مال است، یا حق استفاده از آن را دارد بدون اینکه مالک باشد، یا حقی بر زمین یا ملک دیگری دارد که از آن بهره میبرد. مالکیت یعنی شخص هم میتواند صاحب عین مال باشد مثل یک خانه یا ماشین و هم میتواند فقط مالک منفعت آن باشد مثل کسی که آپارتمانی را اجاره کرده و حق سکونت دارد. حق انتفاع هم نوعی حق استفاده از مال دیگری است مثل وقتی که شخصی اجازه دارد از باغ کسی میوه بچیند. حق ارتفاق نیز حقی است که یک ملک نسبت به ملک همسایه پیدا میکند مثل حق عبور از زمین دیگری برای رسیدن به خیابان. این تقسیمبندی در عمل برای تشخیص حقوق و تکالیف اشخاص در دعاوی ملکی و قراردادها کاربرد زیادی دارد و نشان میدهد که رابطه انسان با مال میتواند درجات مختلفی داشته باشد.