این ماده به معابر عمومی (راهها، خیابانها و کوچههایی که بنبست نیستند) اشاره دارد. بر اساس این حکم، هیچ فردی نمیتواند مالکیت خصوصی بر این قبیل معابر پیدا کند، حتی اگر در مجاورت ملک او باشند. این معابر متعلق به عموم مردم هستند و استفاده از آنها برای همگان آزاد است. اگر کوچهای بنبست باشد، ممکن است توسط همسایگان به عنوان مالکیت مشاع یا اختصاصی تلقی شود، ولی کوچههای غیر بنبست همواره در مالکیت عمومی باقی میمانند. هرگونه تصرف یا ادعای مالکیت نسبت به این معابر از نظر قانونی باطل است و دستگاههای مسئول میتوانند برای رفع تصرف اقدام کنند.