این ماده به اموال بیمالک یا اموالی که مالک مشخصی ندارند اشاره دارد. برای نمونه، زمینهای موات یا منابع طبیعی مانند معادن و جنگلها که در تملک هیچ شخص حقیقی یا حقوقی نیستند، در این دسته جای میگیرند. قانونگذار تکلیف استفاده از این اموال را به قوانین مربوطه ارجاع داده است. برای مثال، قانون معادن یا قانون حفظ و بهرهبرداری از منابع طبیعی نحوهٔ واگذاری یا بهرهبرداری از این اموال را تعیین میکنند. در عمل، این بدان معناست که هیچکس نمیتواند خودسرانه از این اموال استفاده کند؛ بلکه باید بر اساس ضوابط قانونی خاصی که برای هر نوع از این اموال وضع شده، عمل نماید.