قانونها معمولاً از زمان تصویب به بعد اجرا میشوند و نمیتوانند رویدادها یا روابط حقوقی را که پیش از آن تاریخ رخ دادهاند، تغییر دهند. به این اصل، «عطف به ماسبق نشدن» قانون میگویند. برای مثال، اگر قانونی جدید نرخ مالیات را افزایش دهد، این افزایش شامل درآمدهای سالهای گذشته نمیشود و فقط از زمان اجرای قانون جدید محاسبه میشود. با این حال، قانونگذار میتواند در خود قانون تصریح کند که برخی از مقررات آن دربارهٔ وقایع پیشین هم اجرا شوند. این استثنا فقط در صورتی معتبر است که در همان قانون به صراحت پیشبینی شده باشد. در غیر این صورت، اصل بر این است که قانون به گذشته بازگشت ندارد.